پپتیدهای پروتئینی{0}}کاهش وزن عمدتاً پپتیدهای مولکولی کوچک- هستند. از نظر تئوری، آنها ممکن است با ترویج لیپولیز و افزایش سیری به کاهش چربی کمک کنند. با این حال، در حال حاضر فقدان تحقیقات بالینی با کیفیت بالا-و نتایج فردی به طور قابل توجهی متفاوت است. در حالی که آنها به مدیریت وزن از طریق مکانیسم هایی مانند تنظیم متابولیک و سرکوب اشتها کمک می کنند، کارایی واقعی آنها باید واقع بینانه دیده شود.

مکانیسم های عمل

تنظیم متابولیک: برخی پپتیدها ممکن است ترشح آدیپونکتین را تحریک کرده و اکسیداسیون چربی را تقویت کنند، اگرچه میزان این اثر محدود است.

سرکوب اشتها: زنجیره‌های پپتیدی اسید آمینه خاص ممکن است بر ترشح هورمون‌های گوارشی (مانند GLP{1}}1) تأثیر بگذارد و باعث تسکین کوتاه‌مدت گرسنگی شود.

حفظ عضلات: برخی از پپتیدهای کلاژن هیدرولیز شده ممکن است به کاهش از دست دادن عضله و حفظ میزان متابولیسم پایه کمک کنند.