پپتیدها زنجیره‌های کوتاهی از اسیدهای آمینه-در اصل قطعات پروتئینی- هستند که با مکانیسم‌هایی مانند ترویج سنتز کلاژن و ترمیم سد پوستی، پوست را بهبود می‌بخشند. در مقابل، هورمون ها مواد شیمیایی هستند که عملکردهای فیزیولوژیکی را تنظیم می کنند. هورمون های اضافه شده غیرقانونی در لوازم آرایشی (مانند گلوکوکورتیکوئیدها) می تواند منجر به وابستگی یا عوارض جانبی شود. این دو اساساً از نظر ساختار شیمیایی و مکانیسم عمل متفاوت هستند.
پپتیدها از 2 تا 50 آمینو اسید تشکیل شده اند که توسط پیوندهای پپتیدی به هم متصل شده اند. آنها وزن مولکولی نسبتاً کمی دارند (معمولاً کمتر از 5000 دالتون) که به آنها اجازه می دهد برای اعمال اثرات خود به لایه های سطحی پوست نفوذ کنند. نمونه‌های رایج در لوازم آرایشی شامل پپتیدهای سیگنال (مانند پالمیتول پنتاپپتید-4) و پپتیدهای حامل (مثلاً تری پپتید مس-1) است. عملکرد اصلی آنها تحریک تولید کلاژن، ارائه مزایای آنتی اکسیدانی یا تسکین پوست است و هیچ فعالیت هورمونی ندارند.
هورمون‌ها پیام‌رسان‌های شیمیایی هستند که توسط غدد درون‌ریز یا سلول‌ها-مثل کورتیزول یا استروژن- ترشح می‌شوند که برای اثرگذاری روی اندام‌های هدف نیاز به انتقال از طریق جریان خون دارند.